Pakkende momenten in de school

Dag 02: vrijdag 21 maart
Havana

9u: ontbijt in hotel Sevilla.
Frank en Paul hadden in België een pakket meegegeven voor hun vrienden in Havana. We weten het adres en afspraak was dat we dit pakket deze voormiddag zouden brengen. Iemand van deze Cubaanse familie zou ons dan ook de weg wijzen naar een kinderdagverblijf.

Met een goed gevuld buikje vertrekken we gepakt en gezakt met stylo’s, (kleur)potloden, speelgoed, ballonnen, Zwitsalpoeder, snoepjes enz.
Onderweg worden onze zintuigen zwaar getest. We geven onze oren en ogen de kost. We weten onderweg niet waar eerst naar te kijken. De geur van olie, mazout, uitlaatgassen en nog meer prikkelen onze neuzen. We hebben het erg druk en vallen van de ene verbazing in de andere. Het lijkt alsof we via een tele tijdmachine teruggeflitst zijn naar de jaren ’50. We moeten goed opletten voor de hoge borduurs van de stoepen (zo’n 20 tot 30cm hoog); rioolputjes die soms gedeeltelijk zijn afgedekt, hondenpoep, paaltjes, enz..
En dit terwijl de Chevrolets, Buicks, Fords, Cadillacs, GMGs, Opels, Lada’s, Pontiacs, fietstaxis en coconuts ons in een rijk kleurenpalet voorbijrijden. De ene met roest, luid piepend, de andere zacht bollend.
Overal in de huizen staan de ramen en deuren open. We zien hoe heelder families in één huis samen wonen. Velen verkopen allerlei zaken aan hun deur. De ene heeft een thermos koffie, de andere juwelen of pizza’s. Wat we nu zoal zien is echter met geen pen te beschrijven.
Bij het voorbijgaan van een gevel, horen we plots enkele kinderen vanuit een klas. We passeren blijkbaar een lagere school (1ste tot 4de leerjaar). We mogen de school betreden en de directrice geeft ons meteen een rondleiding in de klasjes. In één der klasjes wordt zelfs gezongen voor ons en dragen ze een gedicht voor van de Cubaanse dichter Martí. Voor mij is dit het eerste kippenvel moment in Havana.

Zonder probleem vinden we de woning van de vrienden van Frank en Paul. We leren er de schattige Carolina kennen die samen met haar ouders ons meenemen naar de creche “Los Hermanitos” alwaar we onze spulletjes kunnen afgeven. Ook hier is de directrice ons zeer dankbaar en geeft ons een rondleiding.
Na dit bezoek zetten we onze tocht verder in Havana. We nemen een hapje en een drankje op een terras nabij de Malecon, bij Felipe. Onze eerste mojito is een feit.
Hierna bezoeken we nog het Capitolio en zitten daarna nog een half uur op de trappen van dit gebouw, nagenietend van de passerende mensen en auto’s.
Onze eerste volledige dag in Havana is geslaagd. Het is een echte cultuurschok. Dit belooft voor de volgende dagen.
Christine.