Schiphol

Dag 20: dinsdag 08 april
Varadero - Schiphol

Het is iets voor 7 uur. Wie zal het karakter hebben om op te staan en dan meteen het zwembad in te duiken? Er is gen tropische regenbui te bespeuren zoals gisteren. Helaas wel een hoge drukgebied in mijn onderbuik. Het is dan ook iets na 7 uur als ik arriveer bij het zwembad. Marc dobbert al rond en Gerd staat klaar om een duik te nemen. Met z’n drieën maken we in alle stilte enkele rondjes in het zwembad. Op de achtergrond is nog een schoonmaker bezig, voor de rest…. Niets.
Toch staat ieder betrekkelijk vroeg op. We zullen nog maximaal proberen te genieten van deze laatste dag. Zo verneem ik dat er een koppel is dat meteen de champagne indook.
Helaas, nog voor aanvang van het ontbijt, bemerken we dikke volle wolken die samentrekken. Opnieuw gaan de hemelsluizen open. Maar ditmaal is het geen onweer. Nee, het lijkt erop dat het een typische Belgische bui is. Zo ééntje die de ganse dag kan duren. We hadden het moeten weten want Marc en Gerd vertellen ons dat zij op al hun vakanties in het verleden, steeds regen hadden op hun laatste dag;
Na het ontbijt gaat Nad naar de kamer vanwege… Maar ze is al snel terug. Ze weet de weg niet naar haar kamer!!!
Wegens de aanhoudende regen besluiten de dames dat ze nog willen gaan shoppen in Varadero-stad. Ik wil hen met de wagen wegbrengen, maar Jan kan de autosleutel niet vinden. Uiteindelijk komt hij tevoorschijn uit zijn broek.
Terwijl de dames shoppen, rummikuppen de heren in de lobby van het hotel bij een lekker kopje koffie. Tegen 12 uur willen we uitchecken en alle koffers in één kamer laten staan. We hadden dit de vorige nacht gevraagd aan de nachtwaker. Het zou ons geen probleem geven. Maar Cuba is België niet. We willen aan de balie bijbetalen tot 16 uur. Maar men vertelt ons dat alles is volgeboekt en dat men de kamer nodig heeft.

De dames zijn keurig op tijd op de afgesproken plaats. Ik zie ze al aankomen, allen met één of meer witte zakjes. Hopla, onze koffers zullen wel terug vol geraken. Ons middagmaal nemen we voor een laatste keer in het grote restaurant.

15 uur; nu is het echt aftellen. Alsnog gaan de dames naar de kleine souvenierswinkeltjes van het hotel. Een laatste aankoop?

Iets na 16 uur verlaten we het hotel. Na een tankbeurt bereiken we de vlieghaven. Toevallig stoppen we net ter hoogte van het Rex-verhuurkantoor van de auto’s. Twee dames zorgen voor de nodige formaliteiten om af te sluiten. Onze blanco Visa afschriften liggen klaar. Omdat ikzelf en Dirk nog een aardig groot bedrag in CUC heb, besluiten we één voertuig met dit cash geld te betalen. De verzekering + clausule 2° chauffeur: 542 CUC.

Sneller dan verwacht kunnen we aan de balie inchecken voor onze vlucht. Ook de luchthaventaks (25CUC) verloopt als een trein alsook de grenscontrole. Zelfs in de transferzone vliegt de tijd voorbij. Onze laatste CUC-biljetten worden omgewisseld.

Vrij snel kiezen we het luchtruim. Op een gemiddelde hoogte van 10,000 meter vliegen we met een snelheid van 970 km/Hr. Na 9 uren zullen we Schiphol bereiken en hebben dan een afstand van 7,759 km afgelegd. De vlucht verloopt rimpelloos.
Jan zit op de eerste rij. Bij de begininstructies van de vlucht op een scherm, panikeert hij want hij kan zo snel zijn gsm niet afzetten zoals in het filmpje. Hij roept dan ook naar de piloot dat die nog even moet wachten.
Na het avondeten komen de stewardessen langs voor een eventuele tweede kop koffie. Wanneer dit wordt aangereikt op een schoteltje, wil Jan de ganse schotel in ontvangst nemen. Maar de stewardess laat dit niet los, net zoals Jan. Jan denkt dat hij de schotel ook krijgt. Dan maakt hij zijn tafeltje proper en vermoed dat hij dan wel de schotel zal krijgen. Opnieuw wordt er aan beide zijde getrokken aan het plateau. Hilariteit alom.
Na het ontbijt hebben we nog anderhalf uur voor de landing. Iedereen is druk bezig om alsnog zijn dagverslag te noteren. Het is vechten tegen de deadline, bij de landing in Nederland.

Helaas, onze droomreis is voorbij.