Dwars door de Siera Maestra

Vertrek uit Camaguye naar Santiago de Cuba dwars door de Siera Maestra. Via Bartolome Maso , Las Mercedes en San Lorenzo richting Brazo Malo en dan het laatste stukje naar de kust.

In het begin was de weg redelijk te berijden maar al gauw ging het wegdek over in grote keien en diepe kuilen. De Cycloon had met zijn hevige regenbuien al het zand en de aangereden grond weg gespoeld waarna er alleen maar grote keien en rotsen over zijn gebleven. De gehuurde Suzuki Jeep kreeg het steeds zwaarder met al deze hobbels maar hielt zich kranig. De eerst KM gingen wel maar het werd steeds heftiger omhoog en dan weer stijl naar beneden. Omhoog gaat eigenlijk veel makkelijker omdat je dan zelf je snelheid kan bepalen maar stijl naar beneden heb je het niet helemaal in de hand op de gladde keien. Op een gegeven moment heb ik zeker meer dan een uur over 1.5 KM gedaan. Tot ik op een geven moment in dal bij een dicht begroeit stuk uitkwam en eigenlijk dacht niet meer verder te kunnen. Ik zag dichte begroeiing en veel water van een riviertje en twijfelde om verder te gaan. Ben gekeerd en een stukje terug gereden waar ik een huis op de steile heuvel zag waar zich mensen bevonden die toen ik langs reed al wat vreemd stonden te zwaaien. Toen ik daar stopte werd ik direct naar boven geroepen waar ik een warm onthaal kreeg want ze waren op 2 jan 2006 in de middag nog steeds met het nieuwjaar vieren bezig. Veel wijn en muziek wat live werd gespeeld op gitaar en trom.

Na wat te hebben gepraat wilde ik eigenlijk wel weten of het mogelijk was mijn weg voort te zetten en er werd mij toen wel verteld dat ik de eerste auto was die na de cycloon daar was gesignaleerd. Maar werd mij duidelijk gemaakt dat de weg normaliter alleen nog te paard begaanbaar was. Na wat overleg hebben ze besloten om me te helpen tegen een vergoeding van 5 CUC met hun paarden. Ik was blij dat ik ben terug gegaan om deze mensen te raadplegen. Ze hebben mij de daar op volgende 3 uur bij gestaan met paarden en lasso’s want meerdere malen zat ik vast en liepen alle wielen vrij van de grond.

De rotsen waren wel mooi glad en rond maar verschrikkelijk groot en hoog zodat de jeep steeds weer aan de onderkant vast liep. Uit eindelijk had ik volgens hun het slechtste stuk gehad en heb de mensen dik beloond daar 5 CUC eigenlijk veel te weinig was voor hun hulp. Dus weer op weg en toch een beetje zorgelijk over het nog af te leggen stuk van zo’n 17 KM. Want het was toch al redelijk in de namiddag en het wordt daar al vroeg donker. De komende KM schoten ook echt niet op want al waren de riviertjes wat minder diep en de rotsen wat kleiner toch ging het maar erg traag en opletten waar je heen stuurt.

Op een gegeven moment kreeg ik inderdaad het zicht op de zee maar dat was nog wel een heel eind te gaan. Gelukkig ging ik richting het westen zodat het wat langer licht bleef en de zon mij het laatste stuk goed gezind was. Je moet er niet aan denken de hele nacht in je jeep te moeten zitten tot het weer licht wordt. Water had ik zat en rum ook maar een beetje eten was wel welkom. Op een geven moment liepen er 2 jongens die me aan hielden en vroegen of ik naar beneden ging en heb ze een lift geven. De hele weg hebben ze zitten roepen PELIGROSO PELIGROSO ( Gevaarlijk) en dat was het ook echt ook. Steil over de keien en nauwe gladde stukken naar beneden. Uit eindelijk ja hoor kregen we een betere weg en toen waren we ook zo aan de kustweg. Na de jongens in het dorp te hebben afgezet en een goede bak koffie met een rum van de vader van de jongens op zoek naar het resort van Club Amigo in Marea del Portillo. Na uit eindelijk lang overleg kreeg ik toch nog een kamertje voor een nacht wat eigenlijk nooit verhuurd werd. Het hotel zat namelijk helemaal vol maar ik was er erg blij mee. Na een goede maaltijd en een paar biertjes gauw in bed om de andere morgen weer vroeg op pad te kunnen.

Eigenlijk dacht ik wel na 2 uurtjes in Santiago te zijn maar dat pakte heel anders uit en duurde de gehele dag en toch maar 120 KM. Na zo 35 KM vond ik langs de slechte weg een man vrouw en kind van 2 jaar die met hun motorfiets JAWA in en scheur waren terecht gekomen en over de kop waren gegaan. Na de motor te hebben achtergelaten bij een militaire post gauw op zoek naar een arts. Na veel vragen en zoeken hebben uit eindelijk geen doktor maar een verpleger gevonden die de wonden van de familie heeft verbonden. Hierdoor was ik al dik 2 uur later dan de bedoeling was. Dus met de fam op weg naar Santiago de Cuba waar zij woonden.

Maar al gauw kwam ik tot de ontdekking dat deze weg er eigenlijk helemaal niet meer was. De cycloon heeft daar waar de kustweg beneden langs de zee loopt kompleet mee de zee in gesleurd. Het was dan ook bijna niet te doen. Maar we zijn de slechte stukken met in en uitstappen om te kijken of alles goed ging toch doorgekomen.
Maar door al het oponthoud hadden we best honger gekregen en zeker die kleine maar er was niets te krijgen waardoor we genoodzaakt waren in een dorpje te stoppen en brutaalweg om eten te vragen. Een donker gekleurde man vroeg ons mee te gaan naar zijn vrouw en die bereide voor ons een goede warme maaltijd met koffie na dat ging er echt in goed in. Na 8 CUC te hebben betaald aan de vrouw zijn we verder op pad gegaan richting
Santiago. Verder dachten we dat de weg goed zou blijven en dat was zo tot we bij een hoge betonnen brug aan kwamen en bij de oprit houden ze stenen en bomen neer gegooid zodat je er niet langs kon. De reden was dat een brugdeel 50 meter lang van pijlaar naar pijlaar gewoon door de wind was op getild en 7 meter was verschoven zodat het wegdek niet te gebruiken was. Dus via een stijl pad naar beneden en langs de rivierbedding
door een paar dorpjes naar en ondiepe plaats waar men wat stenen in de rivier hadden gegooid, daar konden we oversteken en weer richting de weg terug. Uit eindelijk kwamen we dan toch nog in Santiago terecht. Na de mensen te hebben afgezet naar het mooie hotel Melia Santiago de Cuba. Hier kwam er aan 2 dagen avontuur een eind.
De dag er op nog verschillende mooie dingen bezocht zoals El Cobre, El morro, Grand Piedra en natuurlijk Casa de Musica verder nog wat van de stad bekeken.

Deze trip zal ik niet gauw vergeten en ik zal hem volgende keer zeker weer doen maar dan echt met 2 of 3 personen.

Groeten Arjo Cubareis