Peter, Jeannette, Sophie en Jaap

Nadat we de vluchten hadden geboekt, heeft Caridad Machin ons geweldig geholpen. Aan de hand van onze wensen en ideeën heeft zij de reis uitgestippeld en de auto, de hotels en Casa’s gereserveerd. Werkelijk alles was perfect geregeld.

Bij aankomst in Havana stonden twee prachtige old timers (die wij toen nog heel bijzonder vonden, maar waaraan we al gauw gewend raakten), op het vliegveld voor ons klaar. De chauffeurs brachten ons naar de eerste Casa, 4 Mosqueteros, in een mooie wijk in Havana. De naambordjes op de kamerdeuren verwezen naar de namen van één van de vier Musketiers en in iedere kamer hing een Musketier cape en broek in de kast. Uiteraard moesten we die even passen!

Een gids heeft ons de volgende dag door Havana geleid. Dit hadden we in onze Casa gereserveerd. Het was niet goedkoop (30 CUC per persoon), maar daarvoor hebben we 3 uur in een auto met chauffeur en gids gereden en 4,5 uur met de gids door Havana gewandeld. Een prachtige manier om in korte tijd veel te weten te komen over Havana.

Toen wij na 3 dagen onze huurauto wilden ophalen, stond ook die gereed. En zowaar, met airco. Zoals jullie ons tevoren hadden verteld, was het niet een erg nieuwe auto, maar hij reed en heeft ons twee weken lang overal gebracht waarheen we wilden.

Van Havana naar Vignales. Een prachtig stadje. Na enig zoeken vonden we onze Casa, Dos Hermanos,  waar we werden verwelkomd met de woorden “jullie zijn de vrienden van Caridad”. We voelden ons direct heel welkom. De kamers waren keurig en de eigenaars erg gastvrij. Zij hebben een avond heerlijk voor ons gekookt en de andere twee avonden hebben we in Vignales gegeten. Onze gastvrouw heeft ook voor ons een wandeling met gids geboekt. We hebben uren gewandeld, dwars door een natuurreservaat. Onderweg hebben we nog een tabaksplantage bezocht en e.e.a. geleerd over de koffiebonen die daar groeien. Na nog een dagje strand zijn we verder gereden naar Las Terrazas.

In Las Terrazas hebben we op advies van Caridad gelogeerd in een werkelijk schitterend hotel, Hotel Moka. Het hotel is zo gebouwd dat je vanuit alle kamers een prachtig uitzicht hebt over de vallei in het natuurreservaat. Dit gebied is door de UNESCO uitgeroepen tot Biosfeerreservaat. Op aanwijzingen van een gids hebben we veel bijzondere vogels en planten gezien.

In een meer waarop we uitkeken, lag een klein restaurantje, waar alles wat we wilden bestellen net op was. Uiteindelijk hebben we er toch nog alle vier kunnen eten.

In Las Terrazas zijn we maar twee nachten geweest.

Onze Casa bij de volgende stop, Cienfuegos, was ook heel bijzonder. Caridad had er de week ervoor nog gelogeerd. De eigenaars vonden het leuk dat we via Caridad hadden geboekt. Casa Larebi was vooral roze.  Met veel zorg waren het huis en de ornamenten van het hek geschilderd in verschillende tinten roze en lila. Alle bloemen in de tuin en op het dakterras hadden dezelfde kleuren. Vanaf het dakterras keken we uit over zee. De gastvrouw heeft ook hier voor ons gekookt. Maar het was zoveel, dat we niet een tweede keer durfden te vragen om voor ons te koken. We schaamden ons omdat we zoveel hadden laten staan. Cienfuegos is een prachtig stadje, maar het was eigenlijk te warm om er van te kunnen genieten. De El Nicho watervallen op een uurtje rijden van Cienfuegos zorgden voor verkoeling. Wij blijven het vreemd vinden dat de bevolking het afval zomaar weggooit. Wij waren er op een drukke zondag en we schrokken van de vele lege flessen rum die er dreven.

Na drie dagen Cienfuegos zijn we door gereden naar Trinidad. Een heel gezellige stad waar je, net als in Cienfuegos mooie kunst kan kopen. En daarmee bedoel ik niet de houten auto’s, beeldjes van musici en onderzetters, maar echt mooie schilderijen. 

Elke avond treden er bandjes op op een groot plein. Voor 1 CUC mag je erbij zijn en de salsa dansen. Een hoogbejaarde vrouw op afgesleten sloffen danste de sterren van de hemel. Wij zijn maar blijven zitten, daar kunnen wij nooit tegenop. In Trinidad is vrijwel geen verkeer. Wij logeerden in Casa Hollandes van de Nederlandse Herman en Cubaanse Yolanda. Hun Casa ligt vlakbij het centrum. Omdat het nog zomervakantie was, was het een komen en gaan van kleinkinderen. Vrolijke jongens die, toen er werkelijk een wolkbreuk losbarstte, als jonge honden door de plassen rolden. Wij hebben daar ook ervaren hoe het kan regenen in Cuba. Toen we in de omgeving van Trinidad met paarden in de bergen liepen, zijn we drijfnat geregend. Het was een bui die 24 uur aanhield. Yolanda was heel behulpzaam bij thuiskomst. Zij spande waslijnen in de gangen waar we onze kleding en handdoeken konden hangen. Het hielp niet veel, drijfnat hebben we de volgende dag moeten pakken en zijn we naar Varadero gereden.

Al op onze eerste avond in Varadero waren we uitgenodigd voor de verjaardag van de man van Caridad, Ton. Zij waren op vakantie in hun huis in Varadero en Caridad had een surprise party georganiseerd. Buren brachten eten mee, speelden gitaar en zongen. Twee nichtjes probeerden onze zoon de salsa te leren. Het was een echt Cubaans feest. Caridad en Ton nog bedankt het was geweldig.

Wij gingen speciaal naar Varadero omdat dochter met vader wilden duiken. En dat is gelukt. Met een ervaren begeleider en goed duikmateriaal hebben ze koraal gezien. En de thuisblijvers in het hotel hadden eindelijk tijd om te lezen. Want we hebben zoveel gezien en gedaan in Cuba dat we daarvoor geen tijd hadden.

Het was echt een mooi hotel, vlak aan zee, het Mercure Playa de Oro. Het eten was goed, de kamers mooi, maar wij hadden heimwee naar de knusse Casa’s. Casa’s die misschien niet allemaal even ruim waren en waar we soms onze kleding niet in kasten kwijt konden en waar geen internet was, maar waar  we ons heel welkom voelden en waar altijd iemand was die vroeg hoe onze dag was geweest.

Caridad, nog bedankt. Het was een vakantie om nooit te vergeten.

15 – 31 augustus 2016 Peter, Jeannette, Sophie en Jaap