Marga en Gerard

Marga en Gerard

Onze heenvlucht had 3 uur vertraging waardoor we tijd genoeg hadden nog een boekje over Cuba
te kopen (Lonely Planet). Gedurende onze reist hebben we hier veel plezier van gehad.
Tijdens het wachten een man ontmoet die na 2 maanden terug ging in de hoop een Cubaanse
vrouw opnieuw te kunnen ontmoeten.
In Habana samen met hem een taxi genomen (E. 30,00) en hem om 23.30 uur  midden op straat
achtergelaten omdat daar ergens een tolk zou wonen waar hij misschien mocht overnachten.
 
Ons hotel (Los Frailes) bleek een omgebouwd klooster midden in het centrum te zijn.
De kamer was prima maar had geen raam waardoor het klooster gevoel goed tot z'n recht kwam.
De hotel bediening was vooral geïnteresseerd om ons een Habana tour te geven.
Het ontbijt was in een naburig groot café / restaurant. De bediening bestond uit minimaal 10 man
op 4 gasten en nog moest je alles zelf halen. Een kok maakte roerei of zoiets, echter op het
moment dat het klaar was stond het bedienend personeel vooraan en alles was op voordat er ook
maar een gast iets had. Verder kwamen politie, controleurs enz. even wat mee eten.
De eerste 2 dagen hebben we te voet het hele centrum enige malen gezien.
Aardige mensen die altijd wel wat aan te bieden hadden. Enkel oudere en gehandicapten waren
aan het bedelen. Dit is gedurende de hele reis zo gebleven dus blijkbaar vergeten groepen in Cuba.
Volgende dag met pontje voor 1,00 naar de overkant van de haven. Onze rugzak werd doorzocht
en we werden gefouilleerd. Op elke hoek staat wel politie dus ook bij het pontje.
Aan de overkant vonden we wat rust en zijn naar het beeld en de kanonnen gewandeld.
Eindelijk de ongelofelijke benzine stank even ontvlucht.
4-de dag Habana was voor ons echt net te lang, gelukkig konden we om 14.00 uur de auto ophalen.
We moesten wel 145,00 contant betalen voor verzekering en benzine dit kon niet met een credit
kaart. We hadden net niet genoeg omdat de banken gesloten bleken vanwege een op komst zijnde
cycloon.  Uiteindelijk aan de hotelbali nog was kunnen wisselen van euro naar hun fopgeld.
Fidel heeft z'n 1,5 jaar geleden verzonnen dat Amerikaanse dollars en Euro's gewisseld moeten
worden naar hun eigen Convertibles Dollars. Koers euro ca. 1,08; Dollar 1,0 minus 10% boete.
(neem zoveel mogelijk euro's in contanten mee, want wisselen lukt in alle grotere plaatsen).
Hierdoor komt al het echte geld in handen van de overheid. (noodzakelijk na de Rusland periode)
Met deze Convert. Dollars kan je in speciale cafés, restaurants en winkels luxe zaken kopen.
De Cubanen zelf hebben een 2-de geldeenheid (1 peso is 1/25 Dollar).
Met hun inkomen van ca. 500 peso per maand (20 dollar) kunnen ze de noodzakelijke dingen
kopen om in leven te blijven. Elke Cubaan heeft slechts een doel en dat is om aan C. Dollars
te komen om zodoende iets van luxe te kunnen kopen.
De makkelijkste manier is om iets te doen voor toeristen. Je wordt dan ook overal aangesproken.
 
Uiteindelijk zijn we met de huurauto naar Matanzas gereden omdat richting het westen de storm
"Rita" verwacht werd. Hier via een vol hotel een Casa Particulares gevonden.
Voor totaal 39,00 een prima kamer met avondeten voor 2 incl. bewaking van de auto.
 
 
Vervolg verslag vakantie te Cuba. blz. 2 sept. 2005  Marga & Gerard.
 
5-de dag vroeg naar het oosten en de overkant van het eiland (aangeraden i.v.m. de Cycloon).
Het auto rijden viel mij alles mee. De steden zijn vol met fietsers, paarden en alles was kan rijden.
Buiten de steden is er vrijwel niemand meer op de weg waardoor het relax rijden is.
Uiteindelijk zijn we aangekomen in Cienfuegos. Via de buurman van een volle Casa bij een
andere Casa terecht gekomen. Dit was een oud vrouwtje die geen ontbijt en eten maakte.
Ontbijt bleek moeilijk omdat de Cubanen geen ochtend mensen zijn. Diner was geen probleem.
Langst de 3 km lange pier gewandeld en 2 avonden op het rustige centrale plein gezeten.
Hier 2 avonden met een Cubaan gesproken die voor een werkbezoek naar Nederland komt.
De enige die niets aan ons wilde verkopen waardoor we over en weer veel informatie kregen.
Een cartoon tekenaar en leuk (maar niet opdringerig) bandje verhoogde de sfeer.
Samen met wat biertjes hebben we hier een echt vakantie gevoel gekregen.
 
7-de dag naar Trinidad via een heuvelachtig prima weg.
Van onze vorige Casa hadden we al een nieuwe adres meegekregen.
Prima Casa in het centrum met ontbijt en avondeten. Trinidad is wel aardig maar de mensen zijn
verwent met te veel toeristen waardoor vriendelijkheid van Cienfuegos verandert is in een agressieve
vorm van snel geld verdienen. Biertje 2,50 eten minsten 2 maal duurder dat in andere plaatsen.
Buiten Trinidad zijn we naar de Topes de Collantes gereden en hier een wandelroute gemaakt.
Hier zagen voor het eerst de natuur kant van Cuba. Een park kost 6,50 en is netjes met echte
wandelpaden. Voor ons een perfecte dag.
Als wandel liefhebbers zouden we bij een normale voorbereiding dit wat meer opgezocht hebben.
 
9-de dag via een omweg (Morron) naar Camaguey.
De omgeving van Morron tot Camaguey is zo vlak als Nederland en leeg. Gelukkig werd het saaie
rijden onderbroken door een echte kermis in een dorpje. De draaimolen met Amerikaanse auto's,
reuze rad enz. net als hier. Echter, alles niet onderhouden en minstens 50 jaar oud.
Bij aankomst in Camaguey is een fietser ons met 50 km./ uur voorgereden naar een Casa.
Alles prima geregeld. Hier hebben we voor het krab gegeten.
We vonden Camaguey aangenaam rustig waar de mensen je mee rust laten (minder toeristen).
Op zaterdag avond geprobeerd een Salsa dancing binnen te komen, maar de rij bij de toegang was
minsten 1,5 uur wachten. Dus maar een biertje (1,00) in het café bij de pleintje.
Overdag naar Playa Santa Luicia gereden. Onderweg door een cowboy dwars door een kudde
stieren geleid die blijkbaar via de openbare weg van A naar B moest.
De Playa had inderdaad km's wit zand en helder water. Er waren Cubanen van het weekeinde
aan het genieten (of op vakantie ??).
De mooie nieuwe ressorts (stuks of 6) waren allemaal geheel leeg. Geen toerist te zien.
Dit is makkelijk te zien omdat toeristen een eigen nummerbord hebben.
 
11-de dag terug naar Matanzas.
Lange rit en net te weinig benzine. In Limonar bleek dat onze benzine enkel in grote steden
te koop is.  Via 2 behulpzame jongens voor net iets meer dan de normale prijs nog 10 lt gekocht.
Er blijkt overal wel een zwarte markt te zijn voor van alles.
In Matanzas via via een Casa in een soort villa wijk gevonden.
Volgens eigenaresse net voor de revolutie gebouwd en zolang er in familie verband iemand woont
mogen ze er blijven wonen. Ze was er erg trots op; wijk met enkel doktoren, professors enz.
zonder criminelen activiteiten. Haar dochter was arts en moest op dit moment mensen opleiden
voor Venezuela. Blijkbaar levert Cuba mensen(arbeid) in ruil voor olie.
Via een zandweg stuk door de "valle del Yummuri" gereden. Mooi stukje natuur.
 
 
Vervolg verslag vakantie te Cuba. blz. 3 sept. 2005  Marga & Gerard.
 
12 de dag door naar Pinar del Rio gereden.
Hierbij voor het eerst volledig de weg kwijt geraakt. Er staan vrijwel nergens verkeersborden dus
rijden op een kompas is nog de beste methode.
Hierdoor kwamen we wel in het straatarme Batabano en omgeving.
Volop plantage's, maar ondanks dat veel zichtbare ellende.
Uiteindelijk op de snelweg naar Pinar de Rio aangehouden door enige jongens die weigerde van de
snelweg af te gaan (keuze: doodrijden of stoppen).
Ze zeiden pech te hebben en of een meemocht rijden om hulp te halen.
Deze jongen sprak perfect engels, levert ons een casa en een bezoek aan een tabac plantage.
Uiteindelijk de vraag of we sigaren in de prijsklasse 150,00 tot 400,00 per doos van 25 wilde kopen.
Als verkoper heb ik respect voor de ongelofelijk geraffineerde methode. We hebben niets gekocht.
Volgende dag Vinales bezocht, wat zeker de moeite waard was met z'n bijzondere bergen.
 
Laatste dag terug naar vliegveld te Habana.
Via de snelweg van 165 km. Met z'n ossenkarren enz. maar zonder ook maar 1 benzine pomp.
Echter, met 1 auto per km ook geen last van files.
Bij aankomst te Habana geen enkel bord maar wel plotseling een einde van de snelweg.
Een jongen de weg gevraagd die gelijk in de auto sprong. Via een een paar haakse bochten op
4-baans wegen uiteindelijk op de weg naar het vliegveld gekomen. Bij een benzinestation gestopt
waarbij de jongen gelijk uit de auto sprong en het op een lopen zetten omdat hij onze gsm had
gepakt. Wel begrijpelijk en stom van ons, wat met een greep gelijk een jaarsalaris verdienen
is natuurlijk erg verleidelijk.
Toch ook weer jammer omdat je nog geen schoenen kunt uittrekken zonder ze te bewaken.
De politie weigerde de aangifte op te nemen simpelweg omdat ze geen engels verstaan.
(op een internationaal vliegveld dus)
 
Samengevat vinden wij Cuba een gedenkwaardige vakantie. Op deze manier van Casa naar Casa
heel goed te doen en je ontmoet hoe dan ook diverse Cubanen.
Je moet echter wel avontuurlijk zijn ingesteld zonder te veel waarde te hechten aan luxe.
 
Persoonlijk ben ik blij dit Cuba onder Fidel nog gezien te hebben en wacht in spanning af wat
daar in de toekomst gaat veranderen.
 
Met vriendelijke groet,  Gerard van Rijen.