The End!

vrijdag, 04 september 2009 00:00
Helaas het laatste bericht alweer getypt vanuit het koude Nederland!
Inmiddels zijn we dus weer thuis (sinds gister), maar we willen jullie onze avonturen van de laatste dagen in Cuba natuurlijk niet onthouden. Dus bij deze:

In Guardalavaca hebben we besloten om nog een nacht langer te blijven. Het relaxen beviel ons wel en in Las Tunas (eigenlijk onze volgende bestemming) was weinig te doen of te zien. Helaas was het bewolkt in Guardalavaca, maar de temperatuur was goed dus niks aan de hand. We hebben ons prima vermaakt! De volgende dag zijn we vroeg opgestaan, omdat we ruim 7uur moesten rijden naar Santa Clara.

Het was een flinke tocht naar Santa Clara, maar we hebben de weg in 1 keer goed gereden (we leren het dus wel)! In Santa Clara aangekomen bleek de casa die we op het oog hadden helaas vol te zitten... maar de lieve eigenaar wist nog wel een andere goede casa in de buurt. En ook dit was inderdaad weer een prima casa! 's Avonds hebben we lekker gegeten, kreeft en verse garnalen, en zijn we vroeg ons mandje in gedoken.

De volgende dag zijn we op tijd opgestaan om naar het museum en memorial van Ché Guevara te gaan (Santa Clara is de stad waar de overblijfselen van deze bijzondere man in een mausoleum gelegd zijn). In de Lonely Planet stond dat het museum om half 9 open was, de man van de casa zei 9uur, bij aankomt bleek het toch half 10 te zijn... hahaha dan maar even wachten! In het museum hingen veel mooie foto's en andere voorwerpen van Ché, bijzonder en interessant om even te zien. Na dit uitstapje zijn we weer de weg op gegaan richting onze laatste bestemming: Varadero!

Varadero is een schiereiland wat echt bedoeld is voor de toeristen. De Cubanen zelf mogen er ook niet wonen, wel werken natuurlijk. Bij ons hotel aangekomen, konden we meteen de kamers in. Het hotel (all-in) zag er op zich prima uit, maar niet echt 4sterren zoals op de gevel staat, daarbij leken de mensen hier chagrijniger dan ergens anders in Cuba.
Aangezien we de volgende dag zouden gaan vliegen, wilden we even op internet gaan om alvast in te checken en te kijken of er niks veranderd was. Echter zei de vrouw achter de balie dat er geen internet was en dat het er in heel Cuba uit lag. Mmmm.. vreemd! Aangezien ze dit ons al eerder ergens anders verteld hadden en toen bleek dat er wel internet was, vertrouwden we dit ook niet helemaal en gingen we dus zelf op pad. En wat bleek.. aan de overkant bij een ander hotel was er gewoon internet!

's Middags zijn Suus en ik (Kim) aan het zwembad gaan liggen (waarvan de watertemperatuur ongeveer 38graden was) en zijn de mannen op pad gegaan voor de auto. We wilden namelijk proberen of we de auto al in Varadero in konden leveren en misschien met een auto en chauffeur van het verhuurbedrijf naar het vliegveld toe konden gaan. Zou ons wat minder gestress opleveren ;-)
Helaas werkte dit niet zo en zouden we dus alsnog zelf moeten rijden... oke doen we dat!

's Avonds zijn we wat gaan eten (althans dat hebben we geprobeerd) in het buffetrestaurant van het hotel. Er waren meerdere restaurants die bij het hotel hoorden alleen moest je daar een dag van te voren reserveren. Lekker handig als je er maar 1 nacht slaapt en dus 1 keer eet!
Toen wij aankwamen was het buffet voor het meerendeel al op en wat er nog lag, zouden de honden nog laten staan.. Wij zijn echt niet de moeilijkste en zeker geen fijnproevers, maar dit was niet te eten. Uiteindelijk zijn we dus zelf maar naar een restaurantje aan de overkant gegaan en hebben we daar op eigen kosten lekker gegeten.
De volgende ochtend zijn Paul en ik vroeg er uit gegaan om lekker nog even naar het strand te gaan (dit was overigens een erg mooi strand). Suus kwam er later ook nog lekker bij liggen. De mannen zijn nog even op pad gegaan en verder hebben niks spannends meer gedaan. Toen de tassen waren gepakt, hebben we nog wat gegeten en zijn we uiteindelijk op weg gegaan naar het vliegveld.

De tocht naar het vliegveld zou lastig zijn om zelf te vinden, volgens meerdere Cubanen, en zou het ongeveer 2-3 uur duren. Wij zijn daarentegen in een kleine 2 uur in één keer goed naar het vliegveld gereden! Tsja... inmiddels hebben we wel wat ervaring met de wegen in Cuba en het feit dat er nergens verkeersborden staan.
Op het vliegveld aangekomen moesten we het verhuurbedrijf van de auto zoeken. Het eerste rondje reden we fout, het tweede rondje zagen we waar we moesten zijn en het derde rondje werden we aangehouden door de politie die ons al 2x voorbij had zien komen rijden. We werden aan de kant gezet en kregen een boete, omdat we volgens hem over een doorgetrokken gele streep waren gereden. Nou echt, we waren niet eens in de buurt geweest van die streep! Maar goed, die agent dacht nog even snel wat geld te scoren van de toeristen, onterecht maar een discussie aangaan had geen zin. Wij spreken zeer weinig spaans en die agent geen woord engels.
Toen we weggereden lachtte die agent nog zo lekker geniepig... jammer hoor!

Op het vliegveld wilde het ook allemaal niet lekker vlotten met het inleveren van de auto en moesten we uiteindelijk nog euro's om gaan wisselen om alles te kunnen betalen. Uiteindelijk ruim op tijd ingecheckt en in de rij gestaan bij de douane. Bleek dat we bij een ander loket nog de luchthavenbelasting moesten betalen om het land uit te mogen... dus weer opnieuw in de rij gestaan!
Uiteindelijk hebben we nog wat gedronken om de tijd te doden. De mannen waren ondertussen even wat winkeltjes kijken, toen ik hoorde dat Benji Hoenkoop (lees: Honcoop) werd omgeroepen. Suus hoorde het vervolgens ook en we moesten er eigenlijk wel om lachen.. Toen de mannen terugkwamen zeiden we tegen Benji dat ie omgeroepen werd. Hij met Paul gaan kijken waar hij zich moest melden, want dat konden we echt niet verstaan, bleek er bij het informatiepunt niemand te zitten. Dan maar wachten tot ze opnieuw riepen.. en ja hoor: Benji Hoenkoop bla bla bla.. Hij weer naar het informatiepunt waar nog steeds niemand zat. Dan maar weer wachten... Uiteindelijk weer Benji Hoenkoop bla bla plaza bla bla. Hij met Paul weer op zoek naar iemand, bleek dat ze naar een bepaald kantoortje moesten. Bij het kantoortje stond de tas van mij en Paul op tafel en vroeg de douanier wat er in die tas zat. Ondanks dat er niks vreemds in die tas zat , brak het zweet Benji en Paul toch even uit. Er zaten wat sigaren in, maar niet meer dan de toegestane hoeveelheid. Nadat Benji de tas had opengemaakt en alles had laten zien, was er niks aan de hand en mochten ze gaan. Ff spannend, want je weet maar nooit!

Uiteindelijk zijn we allemaal het vliegtuig ingegaan en is de terugreis goed gegaan. Op station Brussel werden we opgehaald en zijn we 's avonds nog lekker met z'n allen gaan eten. Het zit er helaas weer op en de afgelopen weken zijn voor ons omgevlogen. We hebben veel gelachen, Mojito's gedronken, kip gegeten, foto's gemaakt, in de auto gezeten, veel km's afgelegd (4700km!) in 3 verschillende Suzuki's, kennisgemaakt met het land en de super lieve mensen.. kortom: het was geweldig!

Iedereen bedankt die ons heeft gevolgd en wie weet weer tot volgend jaar...

Ciao, The Globetrotters 2009

ps: er staan nieuwe foto's op!!!